posted on 03 Feb 2008 10:03 by hodbow
กำลังเก็บเอกสารที่รกๆๆแล้วก้อไปเจอ เอกสารสองแผ่นเหมือนจะเป็นกลอน
แต่ไม่ใช่ ลองอ่านดู เผื่อว่าจะเข้าใจอะไรมากขึ้น
-------------------------------------------
"วันนี้....เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้"
....แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
.....สักวันเราจะรู้ว่า...สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้
...เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา
วันหนึ่ง..หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราพึงใจ...ปรารถนา..ต้องการ...ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก...
เมื่อเวลาผ่านไป จะสอนเอาได้เองว่า
...ความผูกพันกับสิ่งใดๆในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ อย่าได้ไปยึดติด
คิดเสียว่า...เราโชคดี..ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
ความผูกพัน..ก็เหมือนกับความรัก...
หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่ง
เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า....ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง ไว้กับสิ่งนั้นๆ
เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายๆสิ่ง
เปรียบเสมือน เรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้า...เราอาจต้องการใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย..เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย...เราอาจต้องการน้ำอุ่น
ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ....
ต้องเติมสิ่งต่างๆในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม
หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที ในแก้วใบเดียวกัน
เราก็จะพบว่า...แก้วใบนั้น...ก็จะร้าว..แล้วเริ่มแตก
ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา....
ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเลาหนึ่ง..ไม่ผิด
ถ้าเราค่อยๆปรับใจ...ปรับตัวของเราเอง..ให้กลับคืนในเวลาที่ควร
เพราะอย่างน้อยที่สุด...เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...
ซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง
ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น...คือ..ความรัก
ถ้าคุณเศร้า..เหงา..คิดถึงเค้า..อยากเจอ...อยากพูดคุย..คือ...ความรัก
ถ้าคุณร้อนร้นที่เค้าอยู่กับใครๆที่ไม่ใช่คุณ....คือ...ความใคร อยากเก็นไว้เป็นเจ้าของคนเดียว
ถ้าคุณเมามาย..เค้าลูบหลังไหล่..ดูแล..คือความรักที่บริสุทธิ์ใจ
ถ้าคุณเมามาย...เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย...คือ...ความใคร่จากเค้าของคุณ
ถ้าคุณเข้าหา...แต่เค้าหนี...คือ...ความใคร่ที่หมดเยื่อใยแล้ว
ถ้าคุณหนี..แต่เค้าวิ่งตามมา....คือ....ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ
ถ้าคุณร้องไห้...ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ..
คุณคือ..คนโง่...และย้า อย่างน่าอาย
ถ้าคุณพอใจรัก..จงรัก..และมอบความรักให้กับเค้า
แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม
จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้...ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า
จงภูมิใจที่มีความใคร่..เสน่หา
เพราะมันจะไม่ย้อนกับมาหาอีกต่อไป
--------------------------------------------
รักมากมายมหาศาล
posted on 20 Dec 2007 10:00 by hodbow
ไม่ง่ายเลยสักนิด เมื่อรู้สึกว่าเธอยังสนใจใครอื่นอีก สนใจและตามหา
ทั้งที่เตรียมใจกับเรื่องนี้แล้วก้อตามไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น อารมณ์เศร้าๆแย่ๆประดังเข้ามาไม่ขาด
ทำให้หัวใจเราที่ว่าแข็งแกร่ง กลับโดนความอ่อนไหว ทำให้พ่ายแพ้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ได้แต่บอกกับตัวเองว่า การจะรักใครสักคน ไม่จำเป็นต้องเป็นที่หนึ่งหรือว่าเป็นคนที่เค้าสนใจเพียงคนเดียว
เค้าจะไปสนใจใครอีก มันก้อไม่ใช่เรื่องของเราแล้ว เพราะเรารักกันอยู่แค่สองคน เรื่องของเรามีแค่เราสองคน
ไม่จำเป็นต้องไปนึกถึงอีกคน ให้รู้สึกแย่ ให้รู้สึกเศร้า เหมือนตอนนี้ขอเวลาหน่อยล่ะกัน ขอให้เวลากับหัวใจ
กลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิม เมื่ออารมณ์อ่อนไหวจากไป ..........
ยังไงก้อจะจับมือกันเดินไปเหมือนเดิม....
posted on 05 Dec 2007 11:17 by hodbow
"..การที่เวลาจะเร็วหรือช้า มันขึ้นอยู่กับความรู้สึกของคนเรามากกว่า
ว่าเรารู้สึกสุข หรือว่าทุกข์...."
-----------------------------------------
ตอนนี้เวลาสำหรับผมผ่านไปช้าเหลือเกิน.....
posted on 30 Nov 2007 17:16 by hodbow
อีกไม่นานผมจะได้เจอเธอแล้ว เธออันเป็นที่รัก
เราจะได้อยู่ใกล้ๆกัน ความคิดถึงคงลดลง สมองผมคงคิดอย่างอื่นได้เยอะมากขึ้น
เพราะคิดถึงเธอน้อยลง ตอนนี้เพลงรักไม่ว่าเพลงไหนเมื่อได้ฟัง
ก้อเหมือนจะทำให้ใจผมพองโตได้ทุกที คิดถึงวันที่เราจะไ้ด้เจอกันจริงๆ
---------------------------------------------------------------
ความสุขของแต่ล่ะคนคงไม่เหมือนกัน บ้างคนสุขที่ได้ทำงาน
บ้างคนสุขที่ได้มีคนรักอยู่ใกล้ๆ หลายๆคนสุขที่ด้อยู่กับครอบครัว
ผมสุขเมื่อผมมีเธอ เมื่อรับรู้ความรู้สึกของเธอ ห่างกันเป็นพันกิโล
แต่ละวันเพียงแค่ได้เห็นหน้าเธอ ได้คุยกัน มันก้อบรรเทาความคิดถึง
ในใจให้เบาบางลงได้อย่างน่าเชื่อ ว่าแล้วก้อคิดถึงเธอจัง
"เสียงใจฉันเอง ร้องเพลงให้เธอฟังอยู่ คือเสียงดังจากใจ
ร้องเพลงที่ฟังเข้าใจเพียงเรา"
posted on 23 Nov 2007 18:23 by hodbow
อารมณ์นี้ อารมณ์ไหน เฮ้ย....
อาการปลงเล็กๆ กับสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันของผมมันช่างน่าเบื่อจริงๆเมื่อเราไม่
มีกระจิตกระใจที่จะทำอะไรสักอย่าง แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ไม่ยากเลยก้อตาม
แต่ด้วยอารมณ์ที่ไม่มีเลย ทำให้งานที่ดูว่าง่ายกลับกลายเป็นอะไรที่ทำนานมากที่เดียว
ทุกวันนี้อารมณ์ ความรู้สึกมักจะอยู่เหนือเหตุผลเสมอ สำหรับผมทำให้เกิดคำถามมากมาย
ว่าทำไมคนเราถึงไม่ทำตามสิ่งที่เราต้องการ ในเมื่อเราทำแล้วมีความสุข
ทำไมเราต้องทนอยู่กับสิ่งที่มันทำให้เราเบื่อ เราไม่ชอบ
ทำไมเรา้ต้องสร้ากฏ เกณฑ์อะไรมากมายเพื่อมัดตัวเอง ว่าต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ทำไม...
ผมอยากกลับบ้านจัง
posted on 18 Nov 2007 10:40 by hodbow
เพราะฉันเป้นแค่คนที่ไม่มีความโรแมนติก
หรือเพราะว่าฉันอ่อนไหวเกินกว่าที่จะแสดงมันออกมา
ทุกครั้งที่อยากจะพูดอะไรตามที่ใจคิด
ความรู้สึกทุกอย่างมันจะมาจุกรวมกันอยู่คอ
ต่อมน้ำตาที่คิดว่าลึกก็ดูจะตื้นขึ้นมาทันที
วิธีที่ง่ายที่สุดที่จะซ้อนน้ำตาได้
ก็คือการไม่แสดงมันออกมา...ต่อหน้าเธอ
น้ำตาที่ไม่ได้มาจากความเสียใจ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - -- -- ---
ข้อความที่ผมกำลัง งงว่าเป็นเพลงหรือว่า เธอพิมพ์เองใส่ในเมล์เช้านี้
เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบแสดงออก ผมรู้และเข้าใจ แต่ผมก้อมักจะขอให้เธอแสดงออกอยู่เรื่อย
การแสดงว่าเรารักคนสักคน มันคงไม่ได้ยากเกินไปหรอก
สิ่งที่ยากผมคิดว่าคือการที่เราเก็บสิ่งที่เราอยากแสดงออกมามากกว่า
เพราะเราจะเก็บได้นานสักแค่ไหนเชียว และคนที่เรารักจะอยู่ให้เราได้แสดงออกนานแค่ไหนเชียว
ผมไม่ได้ต้องการให้เธอเปลี่ยนแปลง เพราะผมรู้ว่าเธอรักผม..... และผมก้อรักเธอเ่ช่นกัน
edit @ 18 Nov 2007 11:46:17 by hodbow
edit @ 18 Nov 2007 11:49:45 by hodbow
edit @ 18 Nov 2007 11:50:52 by hodbow
posted on 17 Nov 2007 07:42 by hodbow
ผ่านไปแล้วเกือบชั่วโมงสำหรับเวลาทำงานในเช้าวันนี้ ผมก็ยังคงนั่งลอยไปลอยมา ไม่ได้ฝันไม่ได้คิดอะไร ยังหาที่ลงตัวสำหรับการทำงานไม่ได้เลย ไม่รู้จะเ่ิ่ิ่ริ่มทำอะไรก่อนดี แบบนี้ถ้าเป็นสมัยเรียนคงนอนหลับไปอีกสักพัก
กว่าจะตื่นขึ้นมาแล้วก็คิดว่าจะทำอะไรต่อไป หรือไม่ก็ไปหาอะไรเล่นก่อน หาอะไรอร่อยๆกิน
หรือไม่ก้อไม่ทำเลย ทำตัวเถลไถลไปเรื่อย
คิดแบบนี้ทีไรบอกกับตัวเองทุกที ว่าไม่น่าเรียนจบเร็วเลย....
edit @ 17 Nov 2007 07:53:51 by hodbow
